90 من + 21 ...
ته ته چهره ات
جایی که می رسم لبه ی دنیا
یک چیزی نگهم می دارد توی اکسیژنی که تو
نفس می کشی
و من باز نمی توانم خودم را
و تو را
پرت کنم پایین ِ
پا
ی
ی
ن
+ نوشته شده در ساعت توسط غار شماره ی n ام
|